Vasalis – Hij huilt

Een gedicht van Vasalis. Ik vind  het beeld van ‘water uit de rots’ prachtig gekozen. Ik zie het voor me.

vasalisHij huilt, en uit zijn slaap-versteende ogen

Hij huilt, en uit zijn slaap-versteende ogen
springen de tranen: water uit de rots.
De wimpers zijn er mee behangen
zij fonklen op zijn witte wangen
zijn klein gelaat is vast en trots,
hij huilt – en schijnt toch onbewogen.

Hij is alleen, recht-zittend in mijn armen,
alleen en in haar kleine droom verstrikt
in zijn klein land. Ik kan hem niet verwarmen,
hem niet vertroosten als zijn lichaam snikt.

vasalis-biografie

Tot hij ontwaakt en luistert naar mijn zingen
en mijn gezicht bekijkt en plots herkent
en glimlacht, lichtend door de tranen, die er hingen
en met haar hele ziel mij open toegewend.

M. Vasalis; De Vogel Phoenix(1947)

Advertenties

Over staartje

vrouw- positief ingesteld- op zoek naar humor- geloof in oplossingen: in JA EN en niet in JA MAAR - docent Nederlands- fan van lezen, sauna, studeren, luieren,de zon, lekker eten, samen dingen doen, cultuur en natuur- drie heel leuke kinderen en een geweldige kleinzoon(2013). Vanaf februari 2014 verschijnt er regelmatig een logje met wetenswaardigheden over Schiedam. Niet dat ik daar woon, maar mijn kleinzoon wel.
Dit bericht werd geplaatst in persoonlijk, poezie en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Vasalis – Hij huilt

  1. platoonline zegt:

    Ik vind Vasalis soms duister te lezen in haar beeldspraak. Je moet echt iets van haar priveleven weten om haar gedichten te kunnen duiden. Ik meen me te kunnen herinneren dat zij getroffen werd door de dood van een kind. Er is een gedicht van haar dat gaat over een boom die ze dan weer als personificatie gebruikt voor dat tragisch gebeuren. Ik moest echt lezen dat dit (vermoedelijk want vaak zijn daar verschillende meningen over) het geval was. Ik zou het er nooit uitgehaald hebben. Wat overblijft is een vaak diep observeren waarna haar gedachten het overnemen (dat gedicht over de bus over de afsluitdijk vond ik altijd een prachtig voorbeeld daarvan.
    Slaat de eerste (prachtige, al is het alleen maar om het naar binnenkerend rijm) strofe op haar slapende kind? Ik twijfel altijd. Misschien moet ik haar biografie maar gaan lezen.

    Like

    • staart zegt:

      Ha die Pl@@t.Dank voor je betrokken reactie. op het binnenrijm heb ik zitten puzzelen. Die term is mij onbekend. Ik kan alleen maar gissen wat je ermee bedoelt. Ik ben benieuwd. Over gedichten kun je van alles zeggen (over proza ook trouwens). Vasalis zelf vond dat het om de gedichten zelf moest gaan.Thema’s in Vasalis’ werk zijn: de liefde, de tragiek van de geesteszieke, het won¬der van het kind. Natuurbeleving is onderdeel van haar werk. Een innerlijke ervaring koppelt ze aan een natuurbeschrijving. Enige achtergrond helpt, maar voor mij gaat het er voornamelijk om wat ik als lezer uit het gedicht haal. ik lees het met mijn ervaringen en voeg iets toe. De biografie van Vasalis is trouwens boeiend.Met mijn duffe hoofd heb ik er twee besteld. Nummer twee raak ik aan de straatstenen niet kwijt. Als ik je er plezier mee doen, stuur ik je het boek graag toe. Ik weet niet of ze specifiek haar eigen kind bedoelt. Ik lees het gedicht als een ervaring van een kind dat wakker schrikt door een droom. Het lijkt aannemelijk dat ze dat met haar eigen kind heeft meegemaakt. Vasalis heeft inderdaad een kind verloren (Dicky, anderhalf jaar oud, polio) Er is op internet ook ergens een mooie uitzending over haar te vinden. Ik meen in Schrijversportretten.

      Like

  2. platoonline zegt:

    Oh de term is van mij, Staart. Dat vind ik leuk. En ik houd van rijmende dichtsels waarbij de eerste en de laatste, de tweede en de voorlaatste en de middelste regels op elkaar rijmen. Meer is het niet.

    Ja, ik wil dat boek. Zeg even wat het kost, want het is zonde om er twee te moeten betalen. Mijn pensioen kan het aan hoor 🙂

    Ik ken haar achtergronden en daarom kan ik tegenwoordig haar werken wel redelijk plaatsen. Maar als je NIETS van haar weet, hoever kom je dan? Daar gaat het me eigenlijk om. Toch is het met Ida Gerhardt mijn prettigst lezende dichteres.

    Die uitzending ga ik eens bekijken. Ze was niet zo voor interviews geloof ik. Dus een wonder dat het er is.

    Had ik je al verteld dat ik die box van Andre van Duin heb doorgegeven aan Toaske die hem graag voor haar vader wilde. Bij nader inzien vond ik dat toch een betere bestemming.

    Groetjes

    Plaat

    Like

    • staartje zegt:

      Leuk je interesse! Aha, ik ken dat als omarmend rijm. Ik d8 al dat je dat wel eens kon bedoelen.

      Ik denk dat je ook wel ver komt zonder dat je iets weet. Dan hangt het van je eigen kader af. Van mede-studenten hoorde ik dat ze het gedicht Cannes van Vasalis op het tentamen hadden gehad om te analyseren. Daar staat ook iets over op klassiekegedichten.net. Er was iemand die bij het lezen van die analyse verwachtte dat Vasalis zelf in een deuk zou hebben gelegen bij het lezen hiervan.

      Soms helpt het als je iets van de schrijver weet, vind ik. Ik ben op dit moment ook wat allergisch van het feit dat iedereen maar alles moet weten van de schrijver, zoals bij Carmiggelt over zijn verhouding. Ik denk dan: ‘Houd je mond, dat voegt niets toe’. Dit gedicht is wel heel duidelijk in zijn thema. Ik heb het gebruikt, omdat Michaelis haar derde bundel “water uit de rots’ heeft genoemd. Daarmee lijkt ze rechtstreeks te verwijzen naar haar grote voorbeeld Vasalis. Dat kan, maar zeker weten doe ik dat niet. Dichters gebruiken rots en steen vaak als metafoor.

      Het is geen interview van Vasalis, maar een portret van haar. Ze was wars van publiciteit. De enige beelden die er van haar zijn, zijn die van prijsuitreikingen. Als je de link wilt weten, moet je maar even mailen of reageren. Dan snor ik hem op.

      Ida Gerhard: ga ik me in verdiepen als ik weer een tijd heb. Ik zie dat ik alleen iets van haar heb in een verzamelbundel. Het gedicht ‘Godlof dat onkruid niet vergaat’ heeft mijn tante eens voorgelezen.

      Hahaha, dat lijkt me heel goed van die box van Andre! Heel goed! Waar weblog/wordpress al niet goed voor is.Het boek van Vasalis heb ik net klaar gemaakt voor de post. Ik heb het creabea ingepakt. Hij gaat morgen naar de post. Ik hoop dat het goed overkomt. Ik wens je veel leesplezier!

      Like

      • platoonline zegt:

        Je zegt niet wat het kost. Als dat express is ga ik je bombarderen met boeken uit mijn eigen biebje. Ik, heb hoe dan ook veel dubbel dus misschien is het goed als ik je een lijstje stuur. Zoals ezelsdroom van Inez van Dullemen. Ik heb veel gekocht terwijl het gewoon al op zolder stond. Pas later maakte ik een excellijst. Ik heb veel te veel boeken eigenlijk. Ik stuur je de lijst wel ja.

        Andre is gelukkiger bij de vader van Toaske dan bij mij. Ik hoop dat ie er van geniet.

        Mocht je Ida G beter willen leren kennen, dan kan dat m.i. het beste door haar boek met correspondentie te lezen. Het heet Courage en is in 2005 uitgegeven. Ik heb er van gesmuld. Ik kreeg tegelijkertijd bewondering voor haar gedichten als een sterk medeleven met Ida als mens. Altijd die afzondering met haar partner, altijd dat vechten met die uitgevers, altijd dat benauwde ondanks de ook aanwezige eruditie. Fascinerend.

        Like

      • staartje zegt:

        Leuk Plato ! Als je dat fijn vindt, mag je de portokosten betalen, maar een boekenbombardement vind ik leuker 🙂

        Like

  3. staartje zegt:

    Ook mooi! Gisteren kwam ik op bij een kennis dit gedicht tegen van Herman de Coninck. Ik vind het prachtig en raak verwoord. (De Coninck wordt vaak als te simpel gezien)

    Vroeger hield ik alleen van je ogen.
    Nu ook van de kraaiepootjes ernaast.
    Zoals er in een oud woord als meedogen
    meer gaat dan in een nieuw. Vroeger was er alleen haast

    om te hebben wat je had, elke keer weer.
    Vroeger was er alleen maar nu. Nu is er ook toen.
    Er is meer om van te houden.
    Er zijn meer manieren om dat te doen.

    Zelfs nietsdoen is er daar één van.
    Gewoon bij mekaar zitten met een boek.
    Of niet bij mekaar, in ‘t café om de hoek.

    Of mekaar een paar dagen niet zien
    en mekaar missen. Maar altijd mekaar,
    nu toch al vierendertig jaar.

    Herman de Coninck
    http://klassiekegedichten.net/index.php?id=86

    Like

  4. platoonline zegt:

    Ik heb in Hasselt een lezing van hem bijgewoond. Bijzonder mens. De lezing ging over de bevolkingsopbouw in België (de bevolking is de afgelopen 20 jaar bijna niet gegroeid. Nu wel maar dan toch met name vanwege instroom van allochtonen. Wat DOEN die Belgen toch in de avonduren?

    Pracht gedicht. Herkenbaar in bepaalde opzichten.
    Toch eens wat meer van hem lezen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s