Vergeten- oude herinnering 2

Ik ben mijn spullen aan het pakken voor de vakantie. Ik vergeet weleens wat, maar zolang het mijn pinpas, oplader of tent niet is, is dat geen ramp. Onderstaand verhaal gaat over iets wat je zeker niet mag vergeten… Ben jij wel eens iets (ergs, noodzakelijks) vergeten?

Trouw als een hond
Lijn70_HlmDe bus stopt bij de halte waar ik zeker een keer of vijfhonderd ben uitgestapt. Altijd uitstappen, nooit instappen. De bus uit Haarlem stopte daar elk kwartier. Al meer dan 25 jaar Het was lijn 70. Nu is dat 75. Dat hadden ze niet moeten doen. Lijn70 hoort naar Haarlem te gaan en lijn 75 naar Beverwijk. De flats zijn dezelfde. De ramen hebben nu dubbel glas zie ik en de balkonnetje hebben een glazen wand in plaats van het stalen rek van toen. De weg is ook nog dezelfde met dezelfde bocht. Alleen de bomen in de middenberm zijn groter,volgroeid nu, volwassen . Toen ik hier nog woonde waren het net geplante struikjes. De krijsende meeuwen hoorde ik vandaag niet. Ook het klimrek aan de overkant is er niet meer. Ik ben daar eens op mijn achterhoofd gevallen en heb er eens mijn jas laten liggen. Toen ik de jas van mijn moeder moest gaan zoeken, was hij verdwenen.

planetenweg pleintje opgebrokenIk wandel terug naar het pleintje om bij het bloemenstalletje een bosje bloemen te kopen. Het is hetzelfde stalletje waar wij onze kerstboom en bloemen kochten. De zoon is nu eigenaar. Ook de supermarkt is er nog. Toen was het de eerste in de wijk. Wat was hij groot. We kochten er melk in plastic zakken, die je in een blauwe kan moest plaatsen om de melk te schenken. De supermarkt heeft de slagerij ernaast ook betrokken. In huidige begrippen is het supermarktje piepklein.

Als ik bloemen voor mijn moeder in het verzorgingshuis koop, hoor ik de blaf van een hond. Hij zit voor de supermarkt vastgemaakt aan het fietsenrek te wachten op zijn baasje.

Ik zie onze hond daar zitten. Altijd ging Monty mee als we even een boodschap gingen doen. Een vuilnisbakkenras was het. Glad, bruin, aanhankelijk, een leven achter zich, zenuwachtig. Alleen thuis zijn kon hij niet. Dan huilde hij het hele portiek bij elkaar. We hadden Monty uit het asiel gehaald toen de cavia van mijn broertje tot drie keer toe het leven liet. Mijn broer was dol op die beesten. De laatste noemde hij ‘Sjit’ ,omdat het beest nogal wat drollen kon produceren. Mijn broer bouwde huizen voor ze met speelruimte en balkon en gaf ze de lekkerste en meest verantwoorde hapjes. Het hielp niet. Na een week of vier was hun leven voorbij en trof hij ze dood aan in hun huis of op hun balkon. Zijn verdriet was elke keer zo groot, dat mijn ouders besloten dat er een groter, sterker dier moest komen. Dat werd Monty. Een oersterk vuilnisbakkenras uit het asiel.

Ik was een jaar of 18 en alleen thuis met Monty . Voor mijn lunch ging ik kaas, ham en brood halen bij de Codi zoals de supermarkt toen heette. Monty maakte ik vaak aan het fietsenrek. De zon scheen; ik had een oranje t-shirt met een ‘glimpie’ (nu smiley) erop aan.

Thuis at ik mijn lekkere tosti’s op en dook met een boek op de bank. Na een half uurtje riep ik Monty om even lekker te knuffelen. Hij kwam niet. Ook na de tweede roep kwam er geen kwispelende hond. Er begon iets te dagen dat er iets verschrikkelijk mis was. Ik griste de sleutel van het rekje en stormde in de tiende versnelling naar het fietsenrek. Een blije springende blaffende hond hoorde ik al van verre. Met groot enthousiasme en blijheid werd ik begroet. Ik vertelde Monty dat hij woest moest zijn, mij flink moest krabben, mij drie dagen niet aan moest kijken, maar hij trok zich er geen fluit van aan. Tevreden kwispelend liep hij netjes naast me aan de riem.

Ik maakte hem weer vast aan het rek en zei dat ik echt zo terugkwam. ECHT. Ik liep bij de slager naar binnen en kocht het grootste bot dat voorradig was.

Even later liepen we naar huis. Monty met een bot en ik met Monty.
Liesbeth 2011 herinnering van 1972

Over staartje

vrouw- positief ingesteld- op zoek naar humor- geloof in oplossingen: in JA EN en niet in JA MAAR - docent Nederlands- fan van lezen, sauna, studeren, luieren,de zon, lekker eten, samen dingen doen, cultuur en natuur- drie heel leuke kinderen en een geweldige kleinzoon(2013). Vanaf februari 2014 verschijnt er regelmatig een logje met wetenswaardigheden over Schiedam. Niet dat ik daar woon, maar mijn kleinzoon wel.
Dit bericht werd geplaatst in persoonlijk, Taal en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Vergeten- oude herinnering 2

  1. Balsemien zegt:

    Oh wat een mooi verhaal Liesbeth. Het brengt wel het schaamrood bij mij op de kaken als ik terugdenk aan mijn eigen ‘vergeten’ moment… Onze Daan was net geboren en ongeveer twee maanden oud. Een oude vriendin kwam op kraambezoek en we waren heel gezellig aan de klets, terwijl Daantje in zijn bedje sliep. Al kletsend besloten we even samen ergens wat te gaan drinken, het was zo oergezellig en we hadden elkaar lang niet gezien.
    Ik was de buitendeur op slot aan het draaien toen ik als door een wesp gestoken ‘wakker’ werd en mij herinnerde dat er een klein hummeltje in zijn bedje lag…
    Wat een ontaarde moeder! We hebben het die dag nog erg gezellig gehad, gewoon thuis… En natuurlijk erg gelachen om onze domme actie!

    Liked by 1 persoon

  2. gewoonanneke zegt:

    Onze hond heeft wel eens een hele ochtend bij de groenteboer gestaan> We hadden zelf een dierenwinkel en ik nam hem eigenlijk nooit mee als ik boodschappen ging doen. Maar toen wel een keer. Pas toen we gingen eten misten we hem. Hij zat gewoon nog lekker rustig bij de groenteboer voor. Wat een schat van een hond een een slechte baasje op dat moment. Op vakantie naar Engeland was ik mijn tandenborstel vergeten en voordat ik een nieuwe kon komen duurde nog een dag, vreselijk vond ik het. Nu let ik altijd op dat ik in ieder geval een tandenborstel bij me heb.

    Liked by 1 persoon

  3. Rob Alberts zegt:

    Uren heb ik lopen zoeken naar Henkie, mijn schildpad.
    Met berekeningen van de verlopen tijd en zijn snelheid heb ik bij het halve dorp gevraagd of zij een schildpad hadden gevonden.
    Na een moeilijke en onrustige nacht ben ik snel naar de buren gegaan.
    Zij waren de avond daarvoor niet thuis geweest.
    Over de heg tussen onze tuin heen stappend stond ik bijna bovenop Henkie.

    In werkelijkheid had hij amper een meter afgelegd.

    Nooit liet ik Henkie meer los rondlopen.
    Maar van toen af aan ging hij altijd onder de kleine konijnenren als ik hen buiten liet.

    Ja, ook ik ben ooit mijn lievelingshuisdier vergeten …….

    Schuldige groet,

    Liked by 1 persoon

  4. Kakel zegt:

    Mijn mondhoeken raakten bijna mijn oorlellen bij het lezen van je blog. En daarna het schaamrood op mijn kaken. Eens liep ik naar de bakker – wat ik wel vaker doe:-) – en zette daar mijn kind in de wandelwagen voor de deur. Daarna liep ik fluitend naar de supermarkt aan de overkant. Halverwege mijn boodschappenlijstje drong het tot me door dat ik mijn kersverse baby bij de bakker had laten staan. Eens maar nooit weer!
    Helaas was ze te klein om een bot te geven…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s